mountain

قله شاهدژ

ارسال شده در نویسنده: نرگس اسماعیلی

قله شاهدژ در جنوبي ترين قسمت استان مازندران در بين رشته كوه هاي مرتفع البرز كه از غرب به شرق كشيده شده اند ، در جنوب شرقي ساري و شمال سمنان ، جايي كه رطوبت و خنكاي جنگل در كوير سمنان رو به خشكي ميگرايد واقع شده است.. شاهدژ با ارتفاع 3070 متر از سطح دریاهای آزاد, قله ای مخروطی شکل نامتقارن و صخره ای ( ارتفاع تاج صخره ای حدود 300 متر ) که از سنگ های آهکی دوران مزوزوییک ( دوران دوم زمین شناسی ) ساخته شده است. در بالای قله که زمینی صخره‌ای و سرسبز و نیمه‌هموار با پوشش علفی و در حدود یک هزار متر مربع است، نشانه‌هایی از دژ و اماکن مسکونی باستانی به چشم می‌خورد که امروزه جز تکه‌های خشت و سنگ‌چین خرابه‌هایش، چیزی از آن باقی نمانده‌است. دامنه‌های شرقی، شمالی و غربی شاهدژ که مشرف بر روستاهای عالی‌کلا، لنگر و جمال‌الدین‌کلا است، دارای پوشش گیاهی جنگل و علفزار با شیب تند بوده و در قسمتی از دامنه شمالی، با انباشت برف و یخ در چاله‌ای عظیم که در طول سال همچنان برودت خود را حفظ می‌کند یخچالی طبیعی به‌ وجود آمده‌است. عوامل مورفوکلیماتیک به ویژه انجماد آب به عنوان عامل غالب شکل زایی، نقش مؤثری در تخریب سنگ های سازنده آن ایفا می کند. اين قله در منطقه شرقي دودانگه قديم (بخشي از چهاردانگه جديد) قرار دارد. دامنه هاي شاهدژ تا ارتفاع 2500 متري پوشيده از جنگل است و در تاج قله ، در تمام ضلع ها ديواره سفيد و براق ، در آفتاب پرنور كوهستان چو نگيني درخشان بر مخملي زمردين ، ديدگان را به خود معطوف مي دارد و كمي پايين تر از جنگل و در شيب دامنه هاي جنوبي آن ، زمين هاي زراعي كشاورزان و چراگاه پر علف و گله هاي دامداران به چشم ميخورد و در هر گوشه اي ، چشمه هاي زلال و خنك جاري است كه يكي از سرچشمه هاي رود تجن محسوب مي شود. در روبروي قله شاهدژ رشته كوه مرتفع 2880 متري چهارنو با دامنه هاي پوشيده از جنگل كهنسال با درختاني بلند و تنومند قرار دارد كه مرز ميان استان هاي مازندران و سمنان محسوب مي شود که جز مناطق حفاظت شده شهرستان کیاسر هم به شمار می آید و در سمت راست قله چهارنو قله نماز کوه به ارتفاع 2500 که کاملا پوشیده از جنگل است و در امتداد قله چهارنو قله فینسک می باشد به ارتفاع 3100 متر که آخرین قله خط الراس نرو میباشد ، به چشم می خورد. در ميان دو رشته كوه چهارنو و شاهدژ كه همچون دره اي عميق و پهناور ، روستاهاي پايين ده ، قلعه ، تيله بُن ، واوسر و بالاده را در خود جاي داده است .پوشش گیاهیاین منطقه دارای پوشش جنگلی انبوع و فراوانی نظیر درخت ممرز ، ال، کچف، شمشاد، بلوط، انجیلی، شیردار، راش، ازگیل وحشی، آلوچه وحشی ، زرشک کوهی، سیب وحشی، ولیک، تلکا، بارانک جنگلی می باشد وهمچنین دارای پوشش گیاهان زینتی نظیر گل شقایق، گل رز، گل بنفشه، زعفران وحشی،... و گیاهان دارویی نظیر گل گاوزبان، گل آویشن، اسفنج، و گونه های فراوانی از گیاهان وحشی است.. حیات وحش آن شامل پرندگانی نظیر قرقاوول، کبک،عقاب، شاهین، بلبل کرکس،هدهد، بلدرچین، تکا و انواعی از گنجشکها , همچنین سایر حیات وحش منطقه عبارتند از خرس , شغال , گرگ ,روباه ,جوجه تیغی , خوک و گرازهای وحشی , پلنگ ,گوزن, عقرب. اهالی منطقه بالاده که حدود یک هزار سال در این جا سکونت دارند بر این عقیده‌اند که بر بلندای شاهدژ، پادشاهانی زندگی می‌کردند و بر همین اساس نام قله به «شاهدژ» معروف شده‌است و باز باور بر این دارند که در روزگاران باستان، پادشاه اساطیری ایران کیکاووس در اینجا زندگی می‌کرد.